Externe links

Externe links verwijzen naar websites van derden. In principe ben je niet aansprakelijk voor de inhoud van die sites – hyperlinken is op zichzelf neutraal. Maar als je willens en wetens linkt naar duidelijk onrechtmatige content (piraterij, smaad, illegale producten), kan dat veranderen. De Hoge Raad heeft hier in een aantal uitspraken nuances aangebracht: het gaat om wetenschap, doel en omstandigheden.

Wanneer kan een link onrechtmatig zijn?

• Als je linkt naar inhoud waarvan je weet dat ze onrechtmatig is (auteursrechtinbreuk, smaad, illegale handel).
• Als je linkt vanuit een commercieel motief naar inbreukmakende content.
• Als je na een onderbouwde melding niets doet (zie notice and takedown).
• Als je technieken gebruikt om de bron te verhullen of de werking van de oorspronkelijke site te omzeilen.

Wat regelt je disclaimer?

Een goede clausule maakt drie dingen expliciet. Ten eerste: dat je geen invloed hebt op externe sites en hun inhoud. Ten tweede: dat je niet verantwoordelijk bent voor wat daar gebeurt. Ten derde: dat het volgen van links op eigen risico is. Dat versterkt je verweer als er ooit een melding komt en helpt je positie als tussenpersoon.

Voorbeeld uit de praktijk

Een nieuwsblog linkt in een artikel naar een externe site die later blijkt smaad te bevatten over een lokale ondernemer. De ondernemer eist verwijdering en schadevergoeding. Doordat de blog niet wist en niet kon weten dat het smaad was (het stond niet evident in de tekst), én een duidelijke disclaimer-clausule over externe links heeft, blijft de blog buiten schot. Wel verwijdert de blog de link uit het artikel zodra de melding binnenkomt.